Acaba demokratlık ‘seküler’liği zorunlu mu kılıyor? Ya da liberal, sosyal, muhafazakâr demokratlığın yetersiz kaldığı bu ‘yeni dünya’da ‘adalet’ odaklı yeni bir ‘dindar demokratlık’ mı doğuyor?

Bu yazıda Sait Mürsel, İslamcılık ile demokratlık arasındaki bu sıkışmışlığı aşacak yeni bir tür demokrasinin imkânları üzerine ufuk turu yapıyor.

Bediüzzaman Said Nursi’nin Eski Said Dönemi eserlerinden olan, belirli ayetlerin tefsirinden müteşekkil Sünuhat, orijinal metin muhafaza edilerek yeni bir tanzime tabi tutuldu.Eserde geçen her bir ayetin Risale-i Nur Külliyatı’nın diğer bölümlerinde ele alındığı metinler tespit edilerek ilgili ayetin altına taşındı. Böylelikle Risale-i Nur’u bir bütün olarak ele alma noktasında küçük, fakat model oluşturabilecek bir tanzim çalışması Düşünce Okulu tarafından okuyuculara sunulmuş oldu.

Said Nursi Kastamonu Lahikası’nda yer alan bir mektubunda “(…)Risale-i Nur’un tekmil-i izahı ve haşiyelerle beyanı ve ispatı size tevdi edilmiş, tahmin ediyorum” beyanıyla talebelerini bu tarz çalışmaları yapmaları konusunda vazifelendirmiştir.  Nursi, yine aynı mektubun devamında şunları ifade etmektedir: “Zannederim ki, hakaik-i âliye-i imaniyeyi tamamıyla Risale-i Nur ihata etmiş; başka yerlerde aramaya lüzum yok. Yalnız bazan izah ve tafsile muhtaç kalmış. Onun için vazifem bitmiş gibi bana geliyor. Sizin vazifeniz devam ediyor. Ve inşaallah vazifeniz şerh ve izahla ve tekmil ve tahşiye ile ve neşir ve tâlimle, belki Yirmi Beşinci ve Otuz İkinci Mektupları telif ile ve Dokuzuncu Şuânın Dokuz Makamını tekmille ve Risale-i Nur’u tanzim ve tertip ve tefsir ve tashihle devam edecek.”

Doç. Dr. Şükrü Nişancı sunumuna İla-yı Kelimetullah ve Maddeten Terakki sunumu ile başladı. Sunumunu Bediüzzaman’ın perspektifini yansıtmak üzerinden gerçekleştirdi.